بطری های آب آشامیدنی بسته بندی خوردنی می شود.

در این تایپ از زیر مجموعه اخبار علمی وب سایت مهندسی بهداشت محیط ایران ، به یک موضوع تازه ای در ارتباط با بطری های آب آشامیدنی پرداخته ایم.بطری های آب آشامیدنی خوردنی در راه عرضه به بازار است. اما این بطری های آب آشامیدنی چه ویژگی هایی دارند را در ادامه مطلب با من همراه باشید.

بطری های آب آشامیدنی خوردنی می شود

به گزارش مهر/ تا یکسال دیگر آب های آشامیدنی بسته بندی به بازار عرضه خواهند شد که می توان بطری آنها را نیز خورد. این برند آب معدنی که Ooho! نام دارد، یک حباب مملو از آب است که نحوه آب نوشیدن انسان را برای همیشه تغییر می دهد.

جنس بطری های پلاستیکی آب آشامیدنی که در حال حاضر استفاده می شود PET پلی اتیلن ترفتالات می باشد. پلی اتیلن ترفتالات پلیمری است که در اغلب کشور ها برای تولید الیاف پلی استر(۷۰ درصد) رزین بطری (۲۲ درصد) فیلم (۶ درصد) و رزین های پلی استر مهندسی (۲ درصد) به کار رفته، ولی در ایران این پلیمر بیشتر برای ساخت انواع بطری های آب آشامیدنی استفاده می شود.

این حباب نخستین بار توسط سه مهندس در سال ۲۰۱۴ اختراع شد اما مخترعان آن اکنون مشغول جمع آوری سرمایه برای عرضه بطری آب معدنی قابل خوردن به بازار هستند. به گفته این مهندسان هدف از اختراع این بطری ها از بین بردن زباله های مربوط به بسته بندی است.

در حقیقت Ooho! یک شیوه نوین بسته بندی جایگزین برای بطری و لیوان های پلاستیکی است که از عصاره seaweed ساخته شده است. یکی دیگر از ترکیبات آن کلراید کلسیم و سدیم alginate است که از جلبک قهوه ای گرفته می شود. این بطری کاملا طبیعی است و حتی می توان آن را خورد!

ساشه های Ooho! پاکت های انعطاف پذیر حاوی آب هستند که می توان با ایجاد سوراخی در آن، آب را نوشید. این بسته بندی ها ارزانتر از پلاستیک هستند و می توان از آن برای بسته بندی هرگونه مایعاتی از جمله آب و نوشابه و حتی مواد آرایشی استفاده کرد.

کاهش تولید زباله در مبدا

استفاده از این بطری های آب آشامیدنی قابل خوردن یکی از مثال های بسیار خوب برای کاهش زیاله در مبدا تولید می باشد. تغییر در بسته بندی برای کاهش مقدار مواد سمی ،کاهش حجم و افزایش عمر مفید کالاها، کاهش بسته بندی های اضافی و غیر ضروری ، استفاده از محصولاتی با عمر مفید بالا و محصولات قابل تعمیر،استفاده از محصولات قابل بازیافت و ساخت محصولاتی که مصرف کننده را به تولید زباله کمتر ترغیب میکنند ، از گزینه های مهم در کاهش تولید در مبدا می باشند.