طبقه بندی آبها از نظر شوری و نمودار ویلکاکس

مقدار نمک های محلول بر کیفیت آبهای زراعی اثر می گذارد زیرا که تحمل گیاهان به مقدار و نوع مواد معدنی محلول در آب تفاوت می کند . به طور کلی، املاح معدنی آب های زراعی با املاح خاک تجمع یافته و به تدریج باعث کندی رشد و مرگ گیاه می شود و یا بر مزه و طعم میوه درختان اثر می گذارد .

در خصوص کلاسهای طبقه بندی آب برای مصارف آبیاری و کشاورزی می توان به طور مختصر به شرح زیر بر اساس جدول ویل کاکس که متداول ترین روش در این زمینه می باشد اظهار نظر نمود.

1. کلاس و طبقه C₁S₁ آبهای خیلی خوب
2. کلاس ها و طبقه های C₁S₂ ، C₂S₂، C₂S₁ آبهای خوب
3. کلاس ها و طبقه های C₁S₃ ، C₂S₃ ، C₃S₁ ، C₃S₂آبهای متوسط
4. کلاس ها و طبقه های C₁S₄ ، C₂S₄ ، C₃S₄ ، C₄S₄، C₄S₁، C₄S₂، C₄S₃ آبهای نا مناسب برای زراعت.

به طور کلی هر چقدر مقدار اندیس های حرف S و C بزرگتر می شود به این معنی است که شوری آب بیشتر شده و برای زراعت نا مناسب تر می شود.

در طبقه بندی فوق S نماینده SAR (Sodium Absorption Rate) یا نسبت جذب سدیم و C نماینده مقدار قابلیت هدایت الکتریکی (Conductivity) آب می باشد.

در مصارف کشاورزي آب با SAR کم توصیه میشود، زیرا به ازاي مقدار معینی از کاتیون سدیم، افزایش کاتیونهاي کلسیم و منیزیم آب منجر به قابلیت جذب سدیم به وسیله ي خاك شده و در نتیجه زیان آن براي گیاه کمتر میشود. اما سدیم به تنهایی نمیتواند معیار کیفی آب به لحاظ کشاورزي مورد استفاده قرار گیرد، و بهتر است که تأثیر آن در ارتباط با شوري کل آب در نظر گرفته شود. لذا روش طبقه بندي ویلکاکس و استفاده از نمودار آن کاربردیترین روش براي طبقه بندي آب از نظر کشاورزي در مطالعات آبشناسی است، زیرا در نمودار ویلکاکس، محور افقی به شوري آب (بر حسب میکروزمینسبر سانتیمتر) و محور عمودي به نسبت جذبی سدیم (SAR) اختصاص دارد.

نمودار ویلوکس :

گردآوری و منبع مطلب : سایت بهداشت محیط ایران   |   iehe.ir